Izotop: Antymon-136
Dane ogólne
| Nazwa pierwiastka | Antymon |
|---|---|
| Symbol chemiczny | Sb |
| Liczba atomowa Z | 51 |
| Nazwa (symbol) izotopu | Antymon-136 (Sb-136) |
| Liczba neutronów N | 85 |
| Liczba masowa A=Z+N | 136 |
Stan podstawowy
| Czas połowicznego rozpadu | 924 ± 14 ms |
|---|---|
| Spin / Parzystość | (1-) |
| Nadmiar masy | -64507 ± 6 keV |
Gałęzie rozpadu
β⁻ 100% β⁻n 27 ± 5% β⁻2n 0.14 ± 0.03%Izomery
brak izomerów w danych NNDC
Z jakich rozpadów powstaje
| Izotop macierzysty | Czas połowicznego rozpadu | Przemiana | % rozpadów izotopu macierzystego |
|---|---|---|---|
| Cyna-136 (Sn-136) | 355 ms | β⁻ | 73.0% |
| Cyna-137 (Sn-137) | 228 ms | β⁻n | 44.0% |
Tabela pokazuje tylko rozpady promieniotwórcze, które prowadzą bezpośrednio do tego izotopu (dane NNDC). Procent to udział danej przemiany w rozpadach izotopu macierzystego, a nie udział w powstawaniu tego izotopu - ten zależy od tego, ile izotopu macierzystego jest w próbce. Wiele izotopów powstaje też, często głównie, w reakcjach jądrowych (np. Co-60 z Co-59 po pochłonięciu neutronu, C-14 z azotu-14 w atmosferze) i w rozszczepieniu (np. Cs-137, I-131) - tych dróg tu nie ma.
Szereg promieniotwórczy
- Antymon-136 924 ms
- Tellur-136 17.66 s · 72.7%
- Jod-136 83.4 s · 71.7%
- Ksenon-136 2.19×10²¹ a · 71.7%
- Bar-136 trwały · 71.7%
- Tellur-135 19.0 s · 27.2%
- Jod-135 6.55 h · 28.2%
- Ksenon-135 9.168 h · 28.2%
- Cez-135 1.33×10⁶ a · 28.2%
- Bar-135 trwały · 28.2%
- Tellur-134 41.8 min · 0.14%
- Jod-134 52.6 min · 0.14%
- Ksenon-134 trwały · 0.14%
Oznaczenia rozpadów
| Oznaczenie | Nazwa | Na grafie | Opis |
|---|---|---|---|
| α | rozpad alfa | Rozpad alfa to emisja jądra helu (2 protony + 2 neutrony): Z−2, A−4. | |
| β⁻, 2β⁻ | rozpad beta minus | W rozpadzie beta minus neutron zamienia się w proton, a jądro emituje elektron: Z+1, A bez zmian. 2β⁻ to podwójny rozpad beta. | |
| EC, EC/β⁺ | wychwyt elektronu / rozpad beta plus | Proton zamienia się w neutron: jądro wychwytuje elektron z powłoki (EC) albo emituje pozyton (β⁺): Z−1, A bez zmian. | |
| p, 2p, 3p | emisja protonu | Emisja protonu to wyrzucenie protonu z jądra: Z−1, A−1. 2p, 3p - dwa, trzy protony. | |
| n, 2n…4n | emisja neutronu | Emisja neutronu to wyrzucenie neutronu z jądra: A−1, Z bez zmian. 2n…4n - kilka neutronów. | |
| ¹⁴C, ²⁴Ne… | emisja klastrowa | Emisja klastrowa to wyrzucenie z jądra lekkiego jądra, np. ¹⁴C, ²⁰O, ²⁴Ne, ²⁸Mg, ³⁴Si. To bardzo rzadka przemiana. | |
| IT | przejście izomeryczne | Przejście izomeryczne to przejście jądra ze stanu wzbudzonego (izomeru, np. Pa-234m) do stanu podstawowego, zwykle z emisją kwantu γ: Z i A bez zmian. | |
| β⁻n, ECp, ECα… | emisja opóźniona | Emisja opóźniona to emisja cząstki (n, p lub α) zaraz po rozpadzie β⁻ albo wychwycie elektronu. Strzałka ma kolor emitowanej cząstki, a etykieta pokazuje zapis przemiany, np. „β⁻n 63%”. | |
| SF | rozszczepienie spontaniczne | brak strzałki | Rozszczepienie spontaniczne to podział jądra na dwa fragmenty o przypadkowych masach. Nie ma jednej córki, więc na grafie nie ma strzałki - widać je w gałęziach rozpadu i w dymku kafelka. |
Źródła danych
- NNDC Wallet Cards 2023 - Stan danych: 15.10.2024 - licencja: Public domain