Izotop: Astat-197
Dane ogólne
| Nazwa pierwiastka | Astat |
|---|---|
| Symbol chemiczny | At |
| Liczba atomowa Z | 85 |
| Nazwa (symbol) izotopu | Astat-197 (At-197) |
| Liczba neutronów N | 112 |
| Liczba masowa A=Z+N | 197 |
Stan podstawowy
| Czas połowicznego rozpadu | 388 ± 6 ms |
|---|---|
| Spin / Parzystość | (9/2-) |
| Nadmiar masy | -6355 ± 8 keV |
Gałęzie rozpadu
α 96.1 ± 1.2% EC/β⁺ 3.9 ± 1.2%Izomery
| Izomer | Energia | Czas połowicznego rozpadu | Spin / Parzystość | Gałęzie rozpadu |
|---|---|---|---|---|
| Izomer 1 | 52 ± 10 keV | 2.0 ± 0.2 s | (1/2+) | α ≈ 100% EC/β⁺ IT |
Z jakich rozpadów powstaje
| Izotop macierzysty | Czas połowicznego rozpadu | Przemiana | % rozpadów izotopu macierzystego |
|---|---|---|---|
| Frans-201 (Fr-201) | 63 ms | α | 100.0% |
| Frans-201m (Fr-201m) | 27 ms | α | 100.0% |
Tabela pokazuje tylko rozpady promieniotwórcze, które prowadzą bezpośrednio do tego izotopu (dane NNDC). Procent to udział danej przemiany w rozpadach izotopu macierzystego, a nie udział w powstawaniu tego izotopu - ten zależy od tego, ile izotopu macierzystego jest w próbce. Wiele izotopów powstaje też, często głównie, w reakcjach jądrowych (np. Co-60 z Co-59 po pochłonięciu neutronu, C-14 z azotu-14 w atmosferze) i w rozszczepieniu (np. Cs-137, I-131) - tych dróg tu nie ma.
Szereg promieniotwórczy
- Astat-197 388 ms
- Bizmut-193 63.0 s · 96.1%
- Polon-197 54 s · 3.9%
- Ołów-193 nieznany · 94.5%
- Tal-189 2.3 min · 3.4%
- Rtęć-189 8.0 min · 3.4%
- Złoto-189 28.7 min · 3.4%
- Platyna-189 10.89 h · 3.4%
- Iryd-189 13.2 d · 3.4%
- Osm-189 trwały · 3.4%
- Bizmut-197 9.3 min · 2.2%
- Ołów-197 8.1 min · 2.2%
- Tal-197 2.83 h · 2.2%
- Rtęć-197 64.96 h · 2.2%
- Złoto-197 trwały · 2.2%
Oznaczenia rozpadów
| Oznaczenie | Nazwa | Na grafie | Opis |
|---|---|---|---|
| α | rozpad alfa | Rozpad alfa to emisja jądra helu (2 protony + 2 neutrony): Z−2, A−4. | |
| β⁻, 2β⁻ | rozpad beta minus | W rozpadzie beta minus neutron zamienia się w proton, a jądro emituje elektron: Z+1, A bez zmian. 2β⁻ to podwójny rozpad beta. | |
| EC, EC/β⁺ | wychwyt elektronu / rozpad beta plus | Proton zamienia się w neutron: jądro wychwytuje elektron z powłoki (EC) albo emituje pozyton (β⁺): Z−1, A bez zmian. | |
| p, 2p, 3p | emisja protonu | Emisja protonu to wyrzucenie protonu z jądra: Z−1, A−1. 2p, 3p - dwa, trzy protony. | |
| n, 2n…4n | emisja neutronu | Emisja neutronu to wyrzucenie neutronu z jądra: A−1, Z bez zmian. 2n…4n - kilka neutronów. | |
| ¹⁴C, ²⁴Ne… | emisja klastrowa | Emisja klastrowa to wyrzucenie z jądra lekkiego jądra, np. ¹⁴C, ²⁰O, ²⁴Ne, ²⁸Mg, ³⁴Si. To bardzo rzadka przemiana. | |
| IT | przejście izomeryczne | Przejście izomeryczne to przejście jądra ze stanu wzbudzonego (izomeru, np. Pa-234m) do stanu podstawowego, zwykle z emisją kwantu γ: Z i A bez zmian. | |
| β⁻n, ECp, ECα… | emisja opóźniona | Emisja opóźniona to emisja cząstki (n, p lub α) zaraz po rozpadzie β⁻ albo wychwycie elektronu. Strzałka ma kolor emitowanej cząstki, a etykieta pokazuje zapis przemiany, np. „β⁻n 63%”. | |
| SF | rozszczepienie spontaniczne | brak strzałki | Rozszczepienie spontaniczne to podział jądra na dwa fragmenty o przypadkowych masach. Nie ma jednej córki, więc na grafie nie ma strzałki - widać je w gałęziach rozpadu i w dymku kafelka. |
Źródła danych
- NNDC Wallet Cards 2023 - Stan danych: 15.10.2024 - licencja: Public domain