Izotop: Bizmut-194
Dane ogólne
| Nazwa pierwiastka | Bizmut |
|---|---|
| Symbol chemiczny | Bi |
| Liczba atomowa Z | 83 |
| Nazwa (symbol) izotopu | Bizmut-194 (Bi-194) |
| Liczba neutronów N | 111 |
| Liczba masowa A=Z+N | 194 |
Stan podstawowy
| Czas połowicznego rozpadu | 100 ± 3 s |
|---|---|
| Spin / Parzystość | (3+) |
| Nadmiar masy | -16023 ± 5 keV |
Gałęzie rozpadu
EC/β⁺ 99.5 ± 0.3% α 0.5 ± 0.3%Izomery
| Izomer | Energia | Czas połowicznego rozpadu | Spin / Parzystość | Gałęzie rozpadu |
|---|---|---|---|---|
| Izomer 1 | 150 ± 50 keV | 125 ± 2 s | (6+) (7+) | EC/β⁺ 100% |
| Izomer 2 | 161 ± 8 keV | 116 ± 3 s | (10-) | EC/β⁺ 99.80 ± 0.07% α 0.20 ± 0.07% |
Z jakich rozpadów powstaje
| Izotop macierzysty | Czas połowicznego rozpadu | Przemiana | % rozpadów izotopu macierzystego |
|---|---|---|---|
| Astat-198 (At-198) | 4.47 s | α | 90.0% |
| Astat-198m (At-198m) | 1.22 s | α | 84.0% |
| Polon-194 (Po-194) | 392 ms | EC/β⁺ | 7.0% |
Tabela pokazuje tylko rozpady promieniotwórcze, które prowadzą bezpośrednio do tego izotopu (dane NNDC). Procent to udział danej przemiany w rozpadach izotopu macierzystego, a nie udział w powstawaniu tego izotopu - ten zależy od tego, ile izotopu macierzystego jest w próbce. Wiele izotopów powstaje też, często głównie, w reakcjach jądrowych (np. Co-60 z Co-59 po pochłonięciu neutronu, C-14 z azotu-14 w atmosferze) i w rozszczepieniu (np. Cs-137, I-131) - tych dróg tu nie ma.
Szereg promieniotwórczy
- Bizmut-194 100 s
- Ołów-194 10.7 min · 99.5%
- Tal-194 33.3 min · 99.5%
- Rtęć-194 450 a · 99.5%
- Złoto-194 38.06 h · 99.5%
- Platyna-194 trwały · 99.5%
- Tal-190 2.8 min · 0.46%
- Rtęć-190 20.0 min · 0.46%
- Złoto-190 42.8 min · 0.46%
- Platyna-190 4.90×10¹¹ a · 0.46%
- Osm-186 2.0×10¹⁵ a · 0.46%
- Wolfram-182 trwały · 0.46%
Oznaczenia rozpadów
| Oznaczenie | Nazwa | Na grafie | Opis |
|---|---|---|---|
| α | rozpad alfa | Rozpad alfa to emisja jądra helu (2 protony + 2 neutrony): Z−2, A−4. | |
| β⁻, 2β⁻ | rozpad beta minus | W rozpadzie beta minus neutron zamienia się w proton, a jądro emituje elektron: Z+1, A bez zmian. 2β⁻ to podwójny rozpad beta. | |
| EC, EC/β⁺ | wychwyt elektronu / rozpad beta plus | Proton zamienia się w neutron: jądro wychwytuje elektron z powłoki (EC) albo emituje pozyton (β⁺): Z−1, A bez zmian. | |
| p, 2p, 3p | emisja protonu | Emisja protonu to wyrzucenie protonu z jądra: Z−1, A−1. 2p, 3p - dwa, trzy protony. | |
| n, 2n…4n | emisja neutronu | Emisja neutronu to wyrzucenie neutronu z jądra: A−1, Z bez zmian. 2n…4n - kilka neutronów. | |
| ¹⁴C, ²⁴Ne… | emisja klastrowa | Emisja klastrowa to wyrzucenie z jądra lekkiego jądra, np. ¹⁴C, ²⁰O, ²⁴Ne, ²⁸Mg, ³⁴Si. To bardzo rzadka przemiana. | |
| IT | przejście izomeryczne | Przejście izomeryczne to przejście jądra ze stanu wzbudzonego (izomeru, np. Pa-234m) do stanu podstawowego, zwykle z emisją kwantu γ: Z i A bez zmian. | |
| β⁻n, ECp, ECα… | emisja opóźniona | Emisja opóźniona to emisja cząstki (n, p lub α) zaraz po rozpadzie β⁻ albo wychwycie elektronu. Strzałka ma kolor emitowanej cząstki, a etykieta pokazuje zapis przemiany, np. „β⁻n 63%”. | |
| SF | rozszczepienie spontaniczne | brak strzałki | Rozszczepienie spontaniczne to podział jądra na dwa fragmenty o przypadkowych masach. Nie ma jednej córki, więc na grafie nie ma strzałki - widać je w gałęziach rozpadu i w dymku kafelka. |
Źródła danych
- NNDC Wallet Cards 2023 - Stan danych: 15.10.2024 - licencja: Public domain