Izotop: Dysproz-149
Dane ogólne
| Nazwa pierwiastka | Dysproz |
|---|---|
| Symbol chemiczny | Dy |
| Liczba atomowa Z | 66 |
| Nazwa (symbol) izotopu | Dysproz-149 (Dy-149) |
| Liczba neutronów N | 83 |
| Liczba masowa A=Z+N | 149 |
Stan podstawowy
| Czas połowicznego rozpadu | 4.2 ± 0.1 min |
|---|---|
| Spin / Parzystość | 7/2- |
| Nadmiar masy | -67694 ± 9 keV |
Gałęzie rozpadu
EC/β⁺ 100%Izomery
| Izomer | Energia | Czas połowicznego rozpadu | Spin / Parzystość | Gałęzie rozpadu |
|---|---|---|---|---|
| Izomer 1 | 2661.1 ± 0.4 keV | 0.490 ± 0.015 s | (27/2-) | IT 99.3 ± 0.3% EC/β⁺ 0.7 ± 0.3% |
Z jakich rozpadów powstaje
| Izotop macierzysty | Czas połowicznego rozpadu | Przemiana | % rozpadów izotopu macierzystego |
|---|---|---|---|
| Holm-149 (Ho-149) | 21.0 s | EC/β⁺ | 100.0% |
| Holm-149m (Ho-149m) | 56 s | EC/β⁺ | 100.0% |
| Dysproz-149m (Dy-149m) | 0.490 s | IT | 99.3% |
| Erb-153 (Er-153) | 37.1 s | α | 53.0% |
Tabela pokazuje tylko rozpady promieniotwórcze, które prowadzą bezpośrednio do tego izotopu (dane NNDC). Procent to udział danej przemiany w rozpadach izotopu macierzystego, a nie udział w powstawaniu tego izotopu - ten zależy od tego, ile izotopu macierzystego jest w próbce. Wiele izotopów powstaje też, często głównie, w reakcjach jądrowych (np. Co-60 z Co-59 po pochłonięciu neutronu, C-14 z azotu-14 w atmosferze) i w rozszczepieniu (np. Cs-137, I-131) - tych dróg tu nie ma.
Szereg promieniotwórczy
- Dysproz-149 4.2 min
- Terb-149 4.12 h
- Gadolin-149 9.28 d · 83.3%
- Europ-149 93.1 d · 83.3%
- Samar-149 trwały · 83.3%
- Europ-145 5.93 d · 16.7%
- Samar-145 340 d · 16.7%
- Promet-145 17.7 a · 16.7%
- Neodym-145 trwały · 16.7%
Rzadkie gałęzie (poniżej 0,01%)
Rzadkie gałęzie to przemiany zachodzące w mniej niż 0,01% rozpadów, np. podwójny rozpad β⁻ czy emisja klastrów. Powstających w nich nuklidów praktycznie nie ma w próbce, dlatego domyślnie są ukryte, żeby nie zasłaniać głównej ścieżki. W tym szeregu: gałęzie - 1, nuklidy - 1.
- Prazeodym-141 trwały · 4.7×10⁻⁸%
Oznaczenia rozpadów
| Oznaczenie | Nazwa | Na grafie | Opis |
|---|---|---|---|
| α | rozpad alfa | Rozpad alfa to emisja jądra helu (2 protony + 2 neutrony): Z−2, A−4. | |
| β⁻, 2β⁻ | rozpad beta minus | W rozpadzie beta minus neutron zamienia się w proton, a jądro emituje elektron: Z+1, A bez zmian. 2β⁻ to podwójny rozpad beta. | |
| EC, EC/β⁺ | wychwyt elektronu / rozpad beta plus | Proton zamienia się w neutron: jądro wychwytuje elektron z powłoki (EC) albo emituje pozyton (β⁺): Z−1, A bez zmian. | |
| p, 2p, 3p | emisja protonu | Emisja protonu to wyrzucenie protonu z jądra: Z−1, A−1. 2p, 3p - dwa, trzy protony. | |
| n, 2n…4n | emisja neutronu | Emisja neutronu to wyrzucenie neutronu z jądra: A−1, Z bez zmian. 2n…4n - kilka neutronów. | |
| ¹⁴C, ²⁴Ne… | emisja klastrowa | Emisja klastrowa to wyrzucenie z jądra lekkiego jądra, np. ¹⁴C, ²⁰O, ²⁴Ne, ²⁸Mg, ³⁴Si. To bardzo rzadka przemiana. | |
| IT | przejście izomeryczne | Przejście izomeryczne to przejście jądra ze stanu wzbudzonego (izomeru, np. Pa-234m) do stanu podstawowego, zwykle z emisją kwantu γ: Z i A bez zmian. | |
| β⁻n, ECp, ECα… | emisja opóźniona | Emisja opóźniona to emisja cząstki (n, p lub α) zaraz po rozpadzie β⁻ albo wychwycie elektronu. Strzałka ma kolor emitowanej cząstki, a etykieta pokazuje zapis przemiany, np. „β⁻n 63%”. | |
| SF | rozszczepienie spontaniczne | brak strzałki | Rozszczepienie spontaniczne to podział jądra na dwa fragmenty o przypadkowych masach. Nie ma jednej córki, więc na grafie nie ma strzałki - widać je w gałęziach rozpadu i w dymku kafelka. |
Źródła danych
- NNDC Wallet Cards 2023 - Stan danych: 15.10.2024 - licencja: Public domain