Izotop: Einstein-249
Dane ogólne
| Nazwa pierwiastka | Einstein |
|---|---|
| Symbol chemiczny | Es |
| Liczba atomowa Z | 99 |
| Nazwa (symbol) izotopu | Einstein-249 (Es-249) |
| Liczba neutronów N | 150 |
| Liczba masowa A=Z+N | 249 |
Stan podstawowy
| Czas połowicznego rozpadu | 102.2 ± 0.6 min |
|---|---|
| Spin / Parzystość | 7/2+ |
| Nadmiar masy | 71180 ± 30 keV (S) |
Gałęzie rozpadu
EC/β⁺ 99.43 ± 0.08% α 0.57 ± 0.08%Izomery
brak izomerów w danych NNDC
Z jakich rozpadów powstaje
| Izotop macierzysty | Czas połowicznego rozpadu | Przemiana | % rozpadów izotopu macierzystego |
|---|---|---|---|
| Ferm-249 (Fm-249) | 1.6 min | EC/β⁺ | 84.4% |
| Mendelew-253 (Md-253) | 6 min | α | 0.7% |
Tabela pokazuje tylko rozpady promieniotwórcze, które prowadzą bezpośrednio do tego izotopu (dane NNDC). Procent to udział danej przemiany w rozpadach izotopu macierzystego, a nie udział w powstawaniu tego izotopu - ten zależy od tego, ile izotopu macierzystego jest w próbce. Wiele izotopów powstaje też, często głównie, w reakcjach jądrowych (np. Co-60 z Co-59 po pochłonięciu neutronu, C-14 z azotu-14 w atmosferze) i w rozszczepieniu (np. Cs-137, I-131) - tych dróg tu nie ma.
Szereg promieniotwórczy
- Einstein-249 102.2 min
- Kaliforn-249 350.7 a · 99.4%
- Berkel-245 4.96 d · 0.57%
- Kiur-245 8250 a
- Pluton-241 14.33 a
- Ameryk-241 432.6 a
- Neptun-237 2.144×10⁶ a
- Protaktyn-233 26.975 d
- Uran-233 1.5919×10⁵ a
- Tor-229 7908 a
- Rad-225 14.8 d
- Aktyn-225 9.9190 d
- Frans-221 4.801 min
- Astat-217 32.6 ms
- Bizmut-213 45.61 min
- Tal-209 2.162 min · 2.1%
- Radon-217 0.59 ms · 0.012%
- Polon-213 3.706 μs · 97.9%
- Ołów-209 3.235 h
- Bizmut-209 2.01×10¹⁹ a
- Tal-205 trwały
Rzadkie gałęzie (poniżej 0,01%)
Rzadkie gałęzie to przemiany zachodzące w mniej niż 0,01% rozpadów, np. podwójny rozpad β⁻ czy emisja klastrów. Powstających w nich nuklidów praktycznie nie ma w próbce, dlatego domyślnie są ukryte, żeby nie zasłaniać głównej ścieżki. W tym szeregu: gałęzie - 4, nuklidy - 6.
Oznaczenia rozpadów
| Oznaczenie | Nazwa | Na grafie | Opis |
|---|---|---|---|
| α | rozpad alfa | Rozpad alfa to emisja jądra helu (2 protony + 2 neutrony): Z−2, A−4. | |
| β⁻, 2β⁻ | rozpad beta minus | W rozpadzie beta minus neutron zamienia się w proton, a jądro emituje elektron: Z+1, A bez zmian. 2β⁻ to podwójny rozpad beta. | |
| EC, EC/β⁺ | wychwyt elektronu / rozpad beta plus | Proton zamienia się w neutron: jądro wychwytuje elektron z powłoki (EC) albo emituje pozyton (β⁺): Z−1, A bez zmian. | |
| p, 2p, 3p | emisja protonu | Emisja protonu to wyrzucenie protonu z jądra: Z−1, A−1. 2p, 3p - dwa, trzy protony. | |
| n, 2n…4n | emisja neutronu | Emisja neutronu to wyrzucenie neutronu z jądra: A−1, Z bez zmian. 2n…4n - kilka neutronów. | |
| ¹⁴C, ²⁴Ne… | emisja klastrowa | Emisja klastrowa to wyrzucenie z jądra lekkiego jądra, np. ¹⁴C, ²⁰O, ²⁴Ne, ²⁸Mg, ³⁴Si. To bardzo rzadka przemiana. | |
| IT | przejście izomeryczne | Przejście izomeryczne to przejście jądra ze stanu wzbudzonego (izomeru, np. Pa-234m) do stanu podstawowego, zwykle z emisją kwantu γ: Z i A bez zmian. | |
| β⁻n, ECp, ECα… | emisja opóźniona | Emisja opóźniona to emisja cząstki (n, p lub α) zaraz po rozpadzie β⁻ albo wychwycie elektronu. Strzałka ma kolor emitowanej cząstki, a etykieta pokazuje zapis przemiany, np. „β⁻n 63%”. | |
| SF | rozszczepienie spontaniczne | brak strzałki | Rozszczepienie spontaniczne to podział jądra na dwa fragmenty o przypadkowych masach. Nie ma jednej córki, więc na grafie nie ma strzałki - widać je w gałęziach rozpadu i w dymku kafelka. |
Źródła danych
- NNDC Wallet Cards 2023 - Stan danych: 15.10.2024 - licencja: Public domain