Izotop: Hafn-159
Dane ogólne
| Nazwa pierwiastka | Hafn |
|---|---|
| Symbol chemiczny | Hf |
| Liczba atomowa Z | 72 |
| Nazwa (symbol) izotopu | Hafn-159 (Hf-159) |
| Liczba neutronów N | 87 |
| Liczba masowa A=Z+N | 159 |
Stan podstawowy
| Czas połowicznego rozpadu | 5.2 ± 0.1 s |
|---|---|
| Spin / Parzystość | 7/2- |
| Nadmiar masy | -42853 ± 17 keV |
Gałęzie rozpadu
EC/β⁺ 88 ± 1% α 12 ± 1%Izomery
brak izomerów w danych NNDC
Z jakich rozpadów powstaje
| Izotop macierzysty | Czas połowicznego rozpadu | Przemiana | % rozpadów izotopu macierzystego |
|---|---|---|---|
| Tantal-159 (Ta-159) | 1.04 s | EC/β⁺ | 66.0% |
| Tantal-159m (Ta-159m) | 0.55 s | EC/β⁺ | 45.0% |
| Wolfram-163 (W-163) | 2.7 s | α | 14.0% |
Tabela pokazuje tylko rozpady promieniotwórcze, które prowadzą bezpośrednio do tego izotopu (dane NNDC). Procent to udział danej przemiany w rozpadach izotopu macierzystego, a nie udział w powstawaniu tego izotopu - ten zależy od tego, ile izotopu macierzystego jest w próbce. Wiele izotopów powstaje też, często głównie, w reakcjach jądrowych (np. Co-60 z Co-59 po pochłonięciu neutronu, C-14 z azotu-14 w atmosferze) i w rozszczepieniu (np. Cs-137, I-131) - tych dróg tu nie ma.
Szereg promieniotwórczy
- Hafn-159 5.2 s
- Lutet-159 12.1 s · 88.0%
- Iterb-159 1.73 min · 88.0%
- Tul-159 9.13 min · 88.0%
- Erb-159 36 min · 88.0%
- Holm-159 33.05 min · 88.0%
- Dysproz-159 145.3 d · 88.0%
- Terb-159 trwały · 88.0%
- Iterb-155 1.79 s · 12.0%
- Erb-151 23.5 s · 10.7%
- Tul-155 21.6 s · 1.3%
- Holm-151 35.2 s · 10.7%
- Terb-147 1.64 h · 2.4%
- Erb-155 5.3 min · 1.3%
- Dysproz-151 18.0 min · 8.3%
- Terb-151 17.609 h · 7.9%
- Gadolin-151 124.5 d · 7.9%
- Europ-151 4.6×10¹⁸ a · 7.9%
- Promet-147 2.62344 a · 7.9%
- Gadolin-147 38.06 h · 2.8%
- Europ-147 24.1 d · 2.8%
- Samar-147 1.068×10¹¹ a · 10.7%
- Holm-155 48 min · 1.3%
- Dysproz-155 9.92 h · 1.3%
- Terb-155 5.32 d · 1.3%
- Gadolin-155 trwały · 1.3%
- Neodym-143 trwały · 10.7%
Rzadkie gałęzie (poniżej 0,01%)
Rzadkie gałęzie to przemiany zachodzące w mniej niż 0,01% rozpadów, np. podwójny rozpad β⁻ czy emisja klastrów. Powstających w nich nuklidów praktycznie nie ma w próbce, dlatego domyślnie są ukryte, żeby nie zasłaniać głównej ścieżki. W tym szeregu: gałęzie - 1, nuklidy - 1.
- Promet-143 265 d · 6.2×10⁻⁵%
Oznaczenia rozpadów
| Oznaczenie | Nazwa | Na grafie | Opis |
|---|---|---|---|
| α | rozpad alfa | Rozpad alfa to emisja jądra helu (2 protony + 2 neutrony): Z−2, A−4. | |
| β⁻, 2β⁻ | rozpad beta minus | W rozpadzie beta minus neutron zamienia się w proton, a jądro emituje elektron: Z+1, A bez zmian. 2β⁻ to podwójny rozpad beta. | |
| EC, EC/β⁺ | wychwyt elektronu / rozpad beta plus | Proton zamienia się w neutron: jądro wychwytuje elektron z powłoki (EC) albo emituje pozyton (β⁺): Z−1, A bez zmian. | |
| p, 2p, 3p | emisja protonu | Emisja protonu to wyrzucenie protonu z jądra: Z−1, A−1. 2p, 3p - dwa, trzy protony. | |
| n, 2n…4n | emisja neutronu | Emisja neutronu to wyrzucenie neutronu z jądra: A−1, Z bez zmian. 2n…4n - kilka neutronów. | |
| ¹⁴C, ²⁴Ne… | emisja klastrowa | Emisja klastrowa to wyrzucenie z jądra lekkiego jądra, np. ¹⁴C, ²⁰O, ²⁴Ne, ²⁸Mg, ³⁴Si. To bardzo rzadka przemiana. | |
| IT | przejście izomeryczne | Przejście izomeryczne to przejście jądra ze stanu wzbudzonego (izomeru, np. Pa-234m) do stanu podstawowego, zwykle z emisją kwantu γ: Z i A bez zmian. | |
| β⁻n, ECp, ECα… | emisja opóźniona | Emisja opóźniona to emisja cząstki (n, p lub α) zaraz po rozpadzie β⁻ albo wychwycie elektronu. Strzałka ma kolor emitowanej cząstki, a etykieta pokazuje zapis przemiany, np. „β⁻n 63%”. | |
| SF | rozszczepienie spontaniczne | brak strzałki | Rozszczepienie spontaniczne to podział jądra na dwa fragmenty o przypadkowych masach. Nie ma jednej córki, więc na grafie nie ma strzałki - widać je w gałęziach rozpadu i w dymku kafelka. |
Źródła danych
- NNDC Wallet Cards 2023 - Stan danych: 15.10.2024 - licencja: Public domain