Izotop: Ind-127
Dane ogólne
| Nazwa pierwiastka | Ind |
|---|---|
| Symbol chemiczny | In |
| Liczba atomowa Z | 49 |
| Nazwa (symbol) izotopu | Ind-127 (In-127) |
| Liczba neutronów N | 78 |
| Liczba masowa A=Z+N | 127 |
Stan podstawowy
| Czas połowicznego rozpadu | 1.087 ± 0.011 s |
|---|---|
| Spin / Parzystość | (9/2+) |
| Nadmiar masy | -76880 ± 10 keV |
Gałęzie rozpadu
β⁻ 100% β⁻n 0.03%Izomery
| Izomer | Energia | Czas połowicznego rozpadu | Spin / Parzystość | Gałęzie rozpadu |
|---|---|---|---|---|
| Izomer 1 | 408.9 ± 0.3 keV | 3.62 ± 0.03 s | (1/2-) | β⁻ 100% β⁻n 0.70 ± 0.06% |
| Izomer 2 | 1744 ± 9 keV | 1.04 ± 0.10 s | (21/2-) | β⁻ 100% β⁻n |
Z jakich rozpadów powstaje
| Izotop macierzysty | Czas połowicznego rozpadu | Przemiana | % rozpadów izotopu macierzystego |
|---|---|---|---|
| Kadm-127 (Cd-127) | 0.45 s | β⁻ | 98.8% |
| Kadm-127m (Cd-127m) | 360 ms | β⁻ | 98.8% |
| Kadm-128 (Cd-128) | 245.9 ms | β⁻n | 1.9% |
Tabela pokazuje tylko rozpady promieniotwórcze, które prowadzą bezpośrednio do tego izotopu (dane NNDC). Procent to udział danej przemiany w rozpadach izotopu macierzystego, a nie udział w powstawaniu tego izotopu - ten zależy od tego, ile izotopu macierzystego jest w próbce. Wiele izotopów powstaje też, często głównie, w reakcjach jądrowych (np. Co-60 z Co-59 po pochłonięciu neutronu, C-14 z azotu-14 w atmosferze) i w rozszczepieniu (np. Cs-137, I-131) - tych dróg tu nie ma.
Szereg promieniotwórczy
- Ind-127 1.087 s
- Cyna-127 2.10 h
- Antymon-127 3.84 d
- Tellur-127 9.35 h
- Jod-127 trwały
- Cyna-126 1.98×10⁵ a · 0.03%
- Antymon-126 12.3 d · 0.03%
- Tellur-126 trwały · 0.03%
Oznaczenia rozpadów
| Oznaczenie | Nazwa | Na grafie | Opis |
|---|---|---|---|
| α | rozpad alfa | Rozpad alfa to emisja jądra helu (2 protony + 2 neutrony): Z−2, A−4. | |
| β⁻, 2β⁻ | rozpad beta minus | W rozpadzie beta minus neutron zamienia się w proton, a jądro emituje elektron: Z+1, A bez zmian. 2β⁻ to podwójny rozpad beta. | |
| EC, EC/β⁺ | wychwyt elektronu / rozpad beta plus | Proton zamienia się w neutron: jądro wychwytuje elektron z powłoki (EC) albo emituje pozyton (β⁺): Z−1, A bez zmian. | |
| p, 2p, 3p | emisja protonu | Emisja protonu to wyrzucenie protonu z jądra: Z−1, A−1. 2p, 3p - dwa, trzy protony. | |
| n, 2n…4n | emisja neutronu | Emisja neutronu to wyrzucenie neutronu z jądra: A−1, Z bez zmian. 2n…4n - kilka neutronów. | |
| ¹⁴C, ²⁴Ne… | emisja klastrowa | Emisja klastrowa to wyrzucenie z jądra lekkiego jądra, np. ¹⁴C, ²⁰O, ²⁴Ne, ²⁸Mg, ³⁴Si. To bardzo rzadka przemiana. | |
| IT | przejście izomeryczne | Przejście izomeryczne to przejście jądra ze stanu wzbudzonego (izomeru, np. Pa-234m) do stanu podstawowego, zwykle z emisją kwantu γ: Z i A bez zmian. | |
| β⁻n, ECp, ECα… | emisja opóźniona | Emisja opóźniona to emisja cząstki (n, p lub α) zaraz po rozpadzie β⁻ albo wychwycie elektronu. Strzałka ma kolor emitowanej cząstki, a etykieta pokazuje zapis przemiany, np. „β⁻n 63%”. | |
| SF | rozszczepienie spontaniczne | brak strzałki | Rozszczepienie spontaniczne to podział jądra na dwa fragmenty o przypadkowych masach. Nie ma jednej córki, więc na grafie nie ma strzałki - widać je w gałęziach rozpadu i w dymku kafelka. |
Źródła danych
- NNDC Wallet Cards 2023 - Stan danych: 15.10.2024 - licencja: Public domain