Izotop: Ind-129
Dane ogólne
| Nazwa pierwiastka | Ind |
|---|---|
| Symbol chemiczny | In |
| Liczba atomowa Z | 49 |
| Nazwa (symbol) izotopu | Ind-129 (In-129) |
| Liczba neutronów N | 80 |
| Liczba masowa A=Z+N | 129 |
Stan podstawowy
| Czas połowicznego rozpadu | 629 ± 24 ms |
|---|---|
| Spin / Parzystość | (9/2+) |
| Nadmiar masy | -72834.9 ± 2.0 keV |
Gałęzie rozpadu
β⁻ 100% β⁻n 0.23 ± 0.05%Izomery
| Izomer | Energia | Czas połowicznego rozpadu | Spin / Parzystość | Gałęzie rozpadu |
|---|---|---|---|---|
| Izomer 1 | 456 ± 4 keV | 1.2 ± 1.0 s | (1/2-) | β⁻ 99.7% β⁻n 3.6 ± 0.4% IT 0.3% |
| Izomer 2 | 1640 ± 50 keV | 651 ± 20 ms | (23/2-) | β⁻ ≈ 100% IT |
| Izomer 3 | 1910 ± 60 keV | 98 ± 13 ms | (29/2+) | IT ≈ 100% β⁻ |
Z jakich rozpadów powstaje
| Izotop macierzysty | Czas połowicznego rozpadu | Przemiana | % rozpadów izotopu macierzystego |
|---|---|---|---|
| Kadm-129m (Cd-129m) | 152 ms | β⁻ | 100.0% |
| Ind-129m3 (In-129m3) | 98 ms | IT | 100.0% |
| Kadm-129 (Cd-129) | 151 ms | β⁻ | 98.2% |
| Kadm-130 (Cd-130) | 129 ms | β⁻n | 3.0% |
| Ind-129m (In-129m) | 1.2 s | IT | 0.3% |
Tabela pokazuje tylko rozpady promieniotwórcze, które prowadzą bezpośrednio do tego izotopu (dane NNDC). Procent to udział danej przemiany w rozpadach izotopu macierzystego, a nie udział w powstawaniu tego izotopu - ten zależy od tego, ile izotopu macierzystego jest w próbce. Wiele izotopów powstaje też, często głównie, w reakcjach jądrowych (np. Co-60 z Co-59 po pochłonięciu neutronu, C-14 z azotu-14 w atmosferze) i w rozszczepieniu (np. Cs-137, I-131) - tych dróg tu nie ma.
Szereg promieniotwórczy
- Ind-129 629 ms
- Cyna-129 2.23 min · 99.8%
- Antymon-129 4.40 h · 99.8%
- Tellur-129 69.5 min · 99.8%
- Jod-129 1.613×10⁷ a · 99.8%
- Ksenon-129 trwały · 99.8%
- Cyna-128 59.6 min · 0.23%
- Antymon-128 9.05 h · 0.23%
- Tellur-128 2.34×10²⁴ a · 0.23%
- Ksenon-128 trwały · 0.23%
Oznaczenia rozpadów
| Oznaczenie | Nazwa | Na grafie | Opis |
|---|---|---|---|
| α | rozpad alfa | Rozpad alfa to emisja jądra helu (2 protony + 2 neutrony): Z−2, A−4. | |
| β⁻, 2β⁻ | rozpad beta minus | W rozpadzie beta minus neutron zamienia się w proton, a jądro emituje elektron: Z+1, A bez zmian. 2β⁻ to podwójny rozpad beta. | |
| EC, EC/β⁺ | wychwyt elektronu / rozpad beta plus | Proton zamienia się w neutron: jądro wychwytuje elektron z powłoki (EC) albo emituje pozyton (β⁺): Z−1, A bez zmian. | |
| p, 2p, 3p | emisja protonu | Emisja protonu to wyrzucenie protonu z jądra: Z−1, A−1. 2p, 3p - dwa, trzy protony. | |
| n, 2n…4n | emisja neutronu | Emisja neutronu to wyrzucenie neutronu z jądra: A−1, Z bez zmian. 2n…4n - kilka neutronów. | |
| ¹⁴C, ²⁴Ne… | emisja klastrowa | Emisja klastrowa to wyrzucenie z jądra lekkiego jądra, np. ¹⁴C, ²⁰O, ²⁴Ne, ²⁸Mg, ³⁴Si. To bardzo rzadka przemiana. | |
| IT | przejście izomeryczne | Przejście izomeryczne to przejście jądra ze stanu wzbudzonego (izomeru, np. Pa-234m) do stanu podstawowego, zwykle z emisją kwantu γ: Z i A bez zmian. | |
| β⁻n, ECp, ECα… | emisja opóźniona | Emisja opóźniona to emisja cząstki (n, p lub α) zaraz po rozpadzie β⁻ albo wychwycie elektronu. Strzałka ma kolor emitowanej cząstki, a etykieta pokazuje zapis przemiany, np. „β⁻n 63%”. | |
| SF | rozszczepienie spontaniczne | brak strzałki | Rozszczepienie spontaniczne to podział jądra na dwa fragmenty o przypadkowych masach. Nie ma jednej córki, więc na grafie nie ma strzałki - widać je w gałęziach rozpadu i w dymku kafelka. |
Źródła danych
- NNDC Wallet Cards 2023 - Stan danych: 15.10.2024 - licencja: Public domain