Izotop: Lorens-256
Dane ogólne
| Nazwa pierwiastka | Lorens |
|---|---|
| Symbol chemiczny | Lr |
| Liczba atomowa Z | 103 |
| Nazwa (symbol) izotopu | Lorens-256 (Lr-256) |
| Liczba neutronów N | 153 |
| Liczba masowa A=Z+N | 256 |
Stan podstawowy
| Czas połowicznego rozpadu | 27.9 ± 1.0 s |
|---|---|
| Spin / Parzystość | (0-) (3-) |
| Nadmiar masy | 91750 ± 80 keV |
Gałęzie rozpadu
α ≈ 85% EC/β⁺ ≈ 15%Izomery
brak izomerów w danych NNDC
Z jakich rozpadów powstaje
| Izotop macierzysty | Czas połowicznego rozpadu | Przemiana | % rozpadów izotopu macierzystego |
|---|---|---|---|
| Dubn-260 (Db-260) | 1.51 s | α | 90.0% |
Tabela pokazuje tylko rozpady promieniotwórcze, które prowadzą bezpośrednio do tego izotopu (dane NNDC). Procent to udział danej przemiany w rozpadach izotopu macierzystego, a nie udział w powstawaniu tego izotopu - ten zależy od tego, ile izotopu macierzystego jest w próbce. Wiele izotopów powstaje też, często głównie, w reakcjach jądrowych (np. Co-60 z Co-59 po pochłonięciu neutronu, C-14 z azotu-14 w atmosferze) i w rozszczepieniu (np. Cs-137, I-131) - tych dróg tu nie ma.
Szereg promieniotwórczy
- Lorens-256 27.9 s
- Mendelew-252 2.3 min · 85.0%
- Nobel-256 2.93 s · 15.0%
- Ferm-252 25.38 h
- Kaliforn-248 334 d
- Kiur-244 18.11 a
- Pluton-240 6562 a
- Uran-236 2.343×10⁷ a
- Tor-232 1.407×10¹⁰ a
- Rad-228 5.75 a
- Aktyn-228 6.15 h
- Tor-228 1.9116 a
- Rad-224 3.6313 d
- Radon-220 55.6 s
- Polon-216 144.0 ms
- Ołów-212 10.628 h
- Bizmut-212 60.55 min
- Polon-212 295.0 ns · 64.1%
- Tal-208 3.053 min · 35.9%
- Ołów-208 trwały
Rzadkie gałęzie (poniżej 0,01%)
Rzadkie gałęzie to przemiany zachodzące w mniej niż 0,01% rozpadów, np. podwójny rozpad β⁻ czy emisja klastrów. Powstających w nich nuklidów praktycznie nie ma w próbce, dlatego domyślnie są ukryte, żeby nie zasłaniać głównej ścieżki. W tym szeregu: gałęzie - 1, nuklidy - 6.
Oznaczenia rozpadów
| Oznaczenie | Nazwa | Na grafie | Opis |
|---|---|---|---|
| α | rozpad alfa | Rozpad alfa to emisja jądra helu (2 protony + 2 neutrony): Z−2, A−4. | |
| β⁻, 2β⁻ | rozpad beta minus | W rozpadzie beta minus neutron zamienia się w proton, a jądro emituje elektron: Z+1, A bez zmian. 2β⁻ to podwójny rozpad beta. | |
| EC, EC/β⁺ | wychwyt elektronu / rozpad beta plus | Proton zamienia się w neutron: jądro wychwytuje elektron z powłoki (EC) albo emituje pozyton (β⁺): Z−1, A bez zmian. | |
| p, 2p, 3p | emisja protonu | Emisja protonu to wyrzucenie protonu z jądra: Z−1, A−1. 2p, 3p - dwa, trzy protony. | |
| n, 2n…4n | emisja neutronu | Emisja neutronu to wyrzucenie neutronu z jądra: A−1, Z bez zmian. 2n…4n - kilka neutronów. | |
| ¹⁴C, ²⁴Ne… | emisja klastrowa | Emisja klastrowa to wyrzucenie z jądra lekkiego jądra, np. ¹⁴C, ²⁰O, ²⁴Ne, ²⁸Mg, ³⁴Si. To bardzo rzadka przemiana. | |
| IT | przejście izomeryczne | Przejście izomeryczne to przejście jądra ze stanu wzbudzonego (izomeru, np. Pa-234m) do stanu podstawowego, zwykle z emisją kwantu γ: Z i A bez zmian. | |
| β⁻n, ECp, ECα… | emisja opóźniona | Emisja opóźniona to emisja cząstki (n, p lub α) zaraz po rozpadzie β⁻ albo wychwycie elektronu. Strzałka ma kolor emitowanej cząstki, a etykieta pokazuje zapis przemiany, np. „β⁻n 63%”. | |
| SF | rozszczepienie spontaniczne | brak strzałki | Rozszczepienie spontaniczne to podział jądra na dwa fragmenty o przypadkowych masach. Nie ma jednej córki, więc na grafie nie ma strzałki - widać je w gałęziach rozpadu i w dymku kafelka. |
Źródła danych
- NNDC Wallet Cards 2023 - Stan danych: 15.10.2024 - licencja: Public domain