Izotop: Pallad-126
Dane ogólne
| Nazwa pierwiastka | Pallad |
|---|---|
| Symbol chemiczny | Pd |
| Liczba atomowa Z | 46 |
| Nazwa (symbol) izotopu | Pallad-126 (Pd-126) |
| Liczba neutronów N | 80 |
| Liczba masowa A=Z+N | 126 |
Stan podstawowy
| Czas połowicznego rozpadu | 48.6 ± 0.6 ms |
|---|---|
| Spin / Parzystość | 0+ |
| Nadmiar masy | -51800 ± 400 keV (S) |
Gałęzie rozpadu
β⁻ 100% β⁻n 4.9 ± 0.9%Izomery
| Izomer | Energia | Czas połowicznego rozpadu | Spin / Parzystość | Gałęzie rozpadu |
|---|---|---|---|---|
| Izomer 1 | 2406.4 ± 1.0 keV | 23 ± 1 ms | (10+) | β⁻ 72 ± 8% IT 28 ± 8% |
Z jakich rozpadów powstaje
| Izotop macierzysty | Czas połowicznego rozpadu | Przemiana | % rozpadów izotopu macierzystego |
|---|---|---|---|
| Rod-126 (Rh-126) | 19 ms | β⁻ | 100.0% |
| Pallad-126m (Pd-126m) | 23 ms | IT | 28.0% |
Tabela pokazuje tylko rozpady promieniotwórcze, które prowadzą bezpośrednio do tego izotopu (dane NNDC). Procent to udział danej przemiany w rozpadach izotopu macierzystego, a nie udział w powstawaniu tego izotopu - ten zależy od tego, ile izotopu macierzystego jest w próbce. Wiele izotopów powstaje też, często głównie, w reakcjach jądrowych (np. Co-60 z Co-59 po pochłonięciu neutronu, C-14 z azotu-14 w atmosferze) i w rozszczepieniu (np. Cs-137, I-131) - tych dróg tu nie ma.
Szereg promieniotwórczy
- Pallad-126 48.6 ms
- Srebro-126 52 ms · 95.1%
- Kadm-126 512 ms · 91.5%
- Ind-126 1.53 s · 91.5%
- Cyna-126 1.98×10⁵ a · 91.5%
- Antymon-126 12.3 d · 91.5%
- Tellur-126 trwały · 91.5%
- Srebro-125 176 ms · 4.9%
- Kadm-125 680 ms · 8.5%
- Ind-125 2.36 s · 8.5%
- Cyna-125 9.634 d · 8.5%
- Antymon-125 2.7577 a · 8.5%
- Tellur-125 trwały · 8.5%
- Kadm-124 1.25 s · 0.054%
- Ind-124 3.12 s · 0.054%
- Cyna-124 trwały · 0.054%
Oznaczenia rozpadów
| Oznaczenie | Nazwa | Na grafie | Opis |
|---|---|---|---|
| α | rozpad alfa | Rozpad alfa to emisja jądra helu (2 protony + 2 neutrony): Z−2, A−4. | |
| β⁻, 2β⁻ | rozpad beta minus | W rozpadzie beta minus neutron zamienia się w proton, a jądro emituje elektron: Z+1, A bez zmian. 2β⁻ to podwójny rozpad beta. | |
| EC, EC/β⁺ | wychwyt elektronu / rozpad beta plus | Proton zamienia się w neutron: jądro wychwytuje elektron z powłoki (EC) albo emituje pozyton (β⁺): Z−1, A bez zmian. | |
| p, 2p, 3p | emisja protonu | Emisja protonu to wyrzucenie protonu z jądra: Z−1, A−1. 2p, 3p - dwa, trzy protony. | |
| n, 2n…4n | emisja neutronu | Emisja neutronu to wyrzucenie neutronu z jądra: A−1, Z bez zmian. 2n…4n - kilka neutronów. | |
| ¹⁴C, ²⁴Ne… | emisja klastrowa | Emisja klastrowa to wyrzucenie z jądra lekkiego jądra, np. ¹⁴C, ²⁰O, ²⁴Ne, ²⁸Mg, ³⁴Si. To bardzo rzadka przemiana. | |
| IT | przejście izomeryczne | Przejście izomeryczne to przejście jądra ze stanu wzbudzonego (izomeru, np. Pa-234m) do stanu podstawowego, zwykle z emisją kwantu γ: Z i A bez zmian. | |
| β⁻n, ECp, ECα… | emisja opóźniona | Emisja opóźniona to emisja cząstki (n, p lub α) zaraz po rozpadzie β⁻ albo wychwycie elektronu. Strzałka ma kolor emitowanej cząstki, a etykieta pokazuje zapis przemiany, np. „β⁻n 63%”. | |
| SF | rozszczepienie spontaniczne | brak strzałki | Rozszczepienie spontaniczne to podział jądra na dwa fragmenty o przypadkowych masach. Nie ma jednej córki, więc na grafie nie ma strzałki - widać je w gałęziach rozpadu i w dymku kafelka. |
Źródła danych
- NNDC Wallet Cards 2023 - Stan danych: 15.10.2024 - licencja: Public domain