Izotop: Rubid-98
Dane ogólne
| Nazwa pierwiastka | Rubid |
|---|---|
| Symbol chemiczny | Rb |
| Liczba atomowa Z | 37 |
| Nazwa (symbol) izotopu | Rubid-98 (Rb-98) |
| Liczba neutronów N | 61 |
| Liczba masowa A=Z+N | 98 |
Stan podstawowy
| Czas połowicznego rozpadu | 115 ± 6 ms |
|---|---|
| Spin / Parzystość | (0-) |
| Nadmiar masy | -54369 ± 16 keV |
Gałęzie rozpadu
β⁻ 100% β⁻n 14.3 ± 0.8% β⁻2n 0.054 ± 0.008%Izomery
| Izomer | Energia | Czas połowicznego rozpadu | Spin / Parzystość | Gałęzie rozpadu |
|---|---|---|---|---|
| Izomer 1 | 70 ± 30 keV | 96 ± 3 ms | (3+) | β⁻ 100% β⁻n IT |
Z jakich rozpadów powstaje
| Izotop macierzysty | Czas połowicznego rozpadu | Przemiana | % rozpadów izotopu macierzystego |
|---|---|---|---|
| Krypton-98 (Kr-98) | 43 ms | β⁻ | 93.0% |
| Krypton-99 (Kr-99) | 10 ms | β⁻n | 11.0% |
Tabela pokazuje tylko rozpady promieniotwórcze, które prowadzą bezpośrednio do tego izotopu (dane NNDC). Procent to udział danej przemiany w rozpadach izotopu macierzystego, a nie udział w powstawaniu tego izotopu - ten zależy od tego, ile izotopu macierzystego jest w próbce. Wiele izotopów powstaje też, często głównie, w reakcjach jądrowych (np. Co-60 z Co-59 po pochłonięciu neutronu, C-14 z azotu-14 w atmosferze) i w rozszczepieniu (np. Cs-137, I-131) - tych dróg tu nie ma.
Szereg promieniotwórczy
- Rubid-98 115 ms
- Stront-98 653 ms · 85.6%
- Itr-98 548 ms · 85.4%
- Cyrkon-98 30.7 s · 85.2%
- Niob-98 2.86 s · 85.2%
- Molibden-98 trwały · 85.2%
- Stront-97 431 ms · 14.3%
- Itr-97 3.75 s · 14.5%
- Cyrkon-97 16.749 h · 14.8%
- Niob-97 72.1 min · 14.8%
- Molibden-97 trwały · 14.8%
- Stront-96 1.065 s · 0.054%
- Itr-96 5.35 s · 0.058%
- Cyrkon-96 2.29×10¹⁹ a · 0.066%
- Molibden-96 trwały · 0.066%
Oznaczenia rozpadów
| Oznaczenie | Nazwa | Na grafie | Opis |
|---|---|---|---|
| α | rozpad alfa | Rozpad alfa to emisja jądra helu (2 protony + 2 neutrony): Z−2, A−4. | |
| β⁻, 2β⁻ | rozpad beta minus | W rozpadzie beta minus neutron zamienia się w proton, a jądro emituje elektron: Z+1, A bez zmian. 2β⁻ to podwójny rozpad beta. | |
| EC, EC/β⁺ | wychwyt elektronu / rozpad beta plus | Proton zamienia się w neutron: jądro wychwytuje elektron z powłoki (EC) albo emituje pozyton (β⁺): Z−1, A bez zmian. | |
| p, 2p, 3p | emisja protonu | Emisja protonu to wyrzucenie protonu z jądra: Z−1, A−1. 2p, 3p - dwa, trzy protony. | |
| n, 2n…4n | emisja neutronu | Emisja neutronu to wyrzucenie neutronu z jądra: A−1, Z bez zmian. 2n…4n - kilka neutronów. | |
| ¹⁴C, ²⁴Ne… | emisja klastrowa | Emisja klastrowa to wyrzucenie z jądra lekkiego jądra, np. ¹⁴C, ²⁰O, ²⁴Ne, ²⁸Mg, ³⁴Si. To bardzo rzadka przemiana. | |
| IT | przejście izomeryczne | Przejście izomeryczne to przejście jądra ze stanu wzbudzonego (izomeru, np. Pa-234m) do stanu podstawowego, zwykle z emisją kwantu γ: Z i A bez zmian. | |
| β⁻n, ECp, ECα… | emisja opóźniona | Emisja opóźniona to emisja cząstki (n, p lub α) zaraz po rozpadzie β⁻ albo wychwycie elektronu. Strzałka ma kolor emitowanej cząstki, a etykieta pokazuje zapis przemiany, np. „β⁻n 63%”. | |
| SF | rozszczepienie spontaniczne | brak strzałki | Rozszczepienie spontaniczne to podział jądra na dwa fragmenty o przypadkowych masach. Nie ma jednej córki, więc na grafie nie ma strzałki - widać je w gałęziach rozpadu i w dymku kafelka. |
Źródła danych
- NNDC Wallet Cards 2023 - Stan danych: 15.10.2024 - licencja: Public domain