Izotop: Wolfram-160
Dane ogólne
| Nazwa pierwiastka | Wolfram |
|---|---|
| Symbol chemiczny | W |
| Liczba atomowa Z | 74 |
| Nazwa (symbol) izotopu | Wolfram-160 (W-160) |
| Liczba neutronów N | 86 |
| Liczba masowa A=Z+N | 160 |
Stan podstawowy
| Czas połowicznego rozpadu | 91 ± 5 ms |
|---|---|
| Spin / Parzystość | 0+ |
| Nadmiar masy | -29330 ± 150 keV |
Gałęzie rozpadu
α 87 ± 8% EC/β⁺ 13 ± 8%Izomery
brak izomerów w danych NNDC
Z jakich rozpadów powstaje
| Izotop macierzysty | Czas połowicznego rozpadu | Przemiana | % rozpadów izotopu macierzystego |
|---|---|---|---|
| Ren-161 (Re-161) | 0.44 ms | p | 99.3% |
| Osm-164 (Os-164) | 21 ms | α | 96.0% |
| Ren-161m (Re-161m) | 14.7 ms | p | 7.0% |
Tabela pokazuje tylko rozpady promieniotwórcze, które prowadzą bezpośrednio do tego izotopu (dane NNDC). Procent to udział danej przemiany w rozpadach izotopu macierzystego, a nie udział w powstawaniu tego izotopu - ten zależy od tego, ile izotopu macierzystego jest w próbce. Wiele izotopów powstaje też, często głównie, w reakcjach jądrowych (np. Co-60 z Co-59 po pochłonięciu neutronu, C-14 z azotu-14 w atmosferze) i w rozszczepieniu (np. Cs-137, I-131) - tych dróg tu nie ma.
Szereg promieniotwórczy
- Wolfram-160 91 ms
- Hafn-156 23 ms · 87.0%
- Iterb-152 3.1 s · 87.0%
- Tantal-160 1.55 s · 13.0%
- Lutet-156 494 ms · 13.0%
- Tul-152 5.2 s
- Erb-152 10.2 s
- Dysproz-148 3.2 min · 90.0%
- Holm-152 147 s · 10.0%
- Terb-148 60 min · 91.2%
- Dysproz-152 2.38 h · 8.8%
- Gadolin-148 87 a · 91.2%
- Samar-144 trwały · 91.2%
- Terb-152 17.48 h · 8.8%
- Gadolin-152 1.08×10¹⁴ a · 8.8%
- Samar-148 6.8×10¹⁵ a · 8.8%
- Neodym-144 2.29×10¹⁵ a · 8.8%
- Cer-140 trwały · 8.8%
Oznaczenia rozpadów
| Oznaczenie | Nazwa | Na grafie | Opis |
|---|---|---|---|
| α | rozpad alfa | Rozpad alfa to emisja jądra helu (2 protony + 2 neutrony): Z−2, A−4. | |
| β⁻, 2β⁻ | rozpad beta minus | W rozpadzie beta minus neutron zamienia się w proton, a jądro emituje elektron: Z+1, A bez zmian. 2β⁻ to podwójny rozpad beta. | |
| EC, EC/β⁺ | wychwyt elektronu / rozpad beta plus | Proton zamienia się w neutron: jądro wychwytuje elektron z powłoki (EC) albo emituje pozyton (β⁺): Z−1, A bez zmian. | |
| p, 2p, 3p | emisja protonu | Emisja protonu to wyrzucenie protonu z jądra: Z−1, A−1. 2p, 3p - dwa, trzy protony. | |
| n, 2n…4n | emisja neutronu | Emisja neutronu to wyrzucenie neutronu z jądra: A−1, Z bez zmian. 2n…4n - kilka neutronów. | |
| ¹⁴C, ²⁴Ne… | emisja klastrowa | Emisja klastrowa to wyrzucenie z jądra lekkiego jądra, np. ¹⁴C, ²⁰O, ²⁴Ne, ²⁸Mg, ³⁴Si. To bardzo rzadka przemiana. | |
| IT | przejście izomeryczne | Przejście izomeryczne to przejście jądra ze stanu wzbudzonego (izomeru, np. Pa-234m) do stanu podstawowego, zwykle z emisją kwantu γ: Z i A bez zmian. | |
| β⁻n, ECp, ECα… | emisja opóźniona | Emisja opóźniona to emisja cząstki (n, p lub α) zaraz po rozpadzie β⁻ albo wychwycie elektronu. Strzałka ma kolor emitowanej cząstki, a etykieta pokazuje zapis przemiany, np. „β⁻n 63%”. | |
| SF | rozszczepienie spontaniczne | brak strzałki | Rozszczepienie spontaniczne to podział jądra na dwa fragmenty o przypadkowych masach. Nie ma jednej córki, więc na grafie nie ma strzałki - widać je w gałęziach rozpadu i w dymku kafelka. |
Źródła danych
- NNDC Wallet Cards 2023 - Stan danych: 15.10.2024 - licencja: Public domain