Izotop: Złoto-176
Dane ogólne
| Nazwa pierwiastka | Złoto |
|---|---|
| Symbol chemiczny | Au |
| Liczba atomowa Z | 79 |
| Nazwa (symbol) izotopu | Złoto-176 (Au-176) |
| Liczba neutronów N | 97 |
| Liczba masowa A=Z+N | 176 |
Stan podstawowy
| Czas połowicznego rozpadu | 1.05 ± 0.01 s |
|---|---|
| Spin / Parzystość | (2-) (3-) |
| Nadmiar masy | -18520 ± 30 keV |
Gałęzie rozpadu
α 58 ± 5% EC/β⁺ 42 ± 5%Izomery
| Izomer | Energia | Czas połowicznego rozpadu | Spin / Parzystość | Gałęzie rozpadu |
|---|---|---|---|---|
| Izomer 1 | - | 1.36 ± 0.02 s | (7+) (8+) (9+) | EC/β⁺ 71 ± 5% α 29 ± 5% |
Z jakich rozpadów powstaje
| Izotop macierzysty | Czas połowicznego rozpadu | Przemiana | % rozpadów izotopu macierzystego |
|---|---|---|---|
| Rtęć-176 (Hg-176) | 20 ms | EC/β⁺ | 6.0% |
| Tal-180 (Tl-180) | 1.09 s | α | 6.0% |
Tabela pokazuje tylko rozpady promieniotwórcze, które prowadzą bezpośrednio do tego izotopu (dane NNDC). Procent to udział danej przemiany w rozpadach izotopu macierzystego, a nie udział w powstawaniu tego izotopu - ten zależy od tego, ile izotopu macierzystego jest w próbce. Wiele izotopów powstaje też, często głównie, w reakcjach jądrowych (np. Co-60 z Co-59 po pochłonięciu neutronu, C-14 z azotu-14 w atmosferze) i w rozszczepieniu (np. Cs-137, I-131) - tych dróg tu nie ma.
Szereg promieniotwórczy
- Złoto-176 1.05 s
- Iryd-172 4.4 s · 58.0%
- Platyna-176 6.32 s · 42.0%
- Osm-172 19.2 s · 73.6%
- Iryd-176 8.9 s · 25.2%
- Ren-172 15 s · 73.5%
- Wolfram-172 6.6 min · 73.5%
- Tantal-172 36.8 min · 73.5%
- Hafn-172 1.87 a · 73.5%
- Lutet-172 6.702 d · 73.5%
- Iterb-172 trwały · 73.5%
- Osm-176 3.6 min · 24.4%
- Ren-176 5.3 min · 24.4%
- Wolfram-176 2.5 h · 24.4%
- Tantal-176 8.08 h · 24.4%
- Hafn-176 trwały · 24.4%
- Ren-168 4.4 s · 1.2%
- Wolfram-168 50.9 s · 2.0%
- Tantal-168 2.0 min · 2.0%
- Hafn-168 25.95 min · 2.0%
- Lutet-168 5.5 min · 2.0%
- Iterb-168 trwały · 2.0%
Rzadkie gałęzie (poniżej 0,01%)
Rzadkie gałęzie to przemiany zachodzące w mniej niż 0,01% rozpadów, np. podwójny rozpad β⁻ czy emisja klastrów. Powstających w nich nuklidów praktycznie nie ma w próbce, dlatego domyślnie są ukryte, żeby nie zasłaniać głównej ścieżki. W tym szeregu: gałęzie - 2, nuklidy - 6.
Oznaczenia rozpadów
| Oznaczenie | Nazwa | Na grafie | Opis |
|---|---|---|---|
| α | rozpad alfa | Rozpad alfa to emisja jądra helu (2 protony + 2 neutrony): Z−2, A−4. | |
| β⁻, 2β⁻ | rozpad beta minus | W rozpadzie beta minus neutron zamienia się w proton, a jądro emituje elektron: Z+1, A bez zmian. 2β⁻ to podwójny rozpad beta. | |
| EC, EC/β⁺ | wychwyt elektronu / rozpad beta plus | Proton zamienia się w neutron: jądro wychwytuje elektron z powłoki (EC) albo emituje pozyton (β⁺): Z−1, A bez zmian. | |
| p, 2p, 3p | emisja protonu | Emisja protonu to wyrzucenie protonu z jądra: Z−1, A−1. 2p, 3p - dwa, trzy protony. | |
| n, 2n…4n | emisja neutronu | Emisja neutronu to wyrzucenie neutronu z jądra: A−1, Z bez zmian. 2n…4n - kilka neutronów. | |
| ¹⁴C, ²⁴Ne… | emisja klastrowa | Emisja klastrowa to wyrzucenie z jądra lekkiego jądra, np. ¹⁴C, ²⁰O, ²⁴Ne, ²⁸Mg, ³⁴Si. To bardzo rzadka przemiana. | |
| IT | przejście izomeryczne | Przejście izomeryczne to przejście jądra ze stanu wzbudzonego (izomeru, np. Pa-234m) do stanu podstawowego, zwykle z emisją kwantu γ: Z i A bez zmian. | |
| β⁻n, ECp, ECα… | emisja opóźniona | Emisja opóźniona to emisja cząstki (n, p lub α) zaraz po rozpadzie β⁻ albo wychwycie elektronu. Strzałka ma kolor emitowanej cząstki, a etykieta pokazuje zapis przemiany, np. „β⁻n 63%”. | |
| SF | rozszczepienie spontaniczne | brak strzałki | Rozszczepienie spontaniczne to podział jądra na dwa fragmenty o przypadkowych masach. Nie ma jednej córki, więc na grafie nie ma strzałki - widać je w gałęziach rozpadu i w dymku kafelka. |
Źródła danych
- NNDC Wallet Cards 2023 - Stan danych: 15.10.2024 - licencja: Public domain