Izotop: Tul-153
Dane ogólne
| Nazwa pierwiastka | Tul |
|---|---|
| Symbol chemiczny | Tm |
| Liczba atomowa Z | 69 |
| Nazwa (symbol) izotopu | Tul-153 (Tm-153) |
| Liczba neutronów N | 84 |
| Liczba masowa A=Z+N | 153 |
Stan podstawowy
| Czas połowicznego rozpadu | 1.48 ± 0.01 s |
|---|---|
| Spin / Parzystość | (11/2-) |
| Nadmiar masy | -53973 ± 12 keV |
Gałęzie rozpadu
α 91 ± 3% EC/β⁺ 9 ± 3%Izomery
| Izomer | Energia | Czas połowicznego rozpadu | Spin / Parzystość | Gałęzie rozpadu |
|---|---|---|---|---|
| Izomer 1 | 43.2 ± 0.2 keV | 2.5 ± 0.2 s | (1/2+) | α 92 ± 3% EC/β⁺ 8 ± 3% |
Z jakich rozpadów powstaje
| Izotop macierzysty | Czas połowicznego rozpadu | Przemiana | % rozpadów izotopu macierzystego |
|---|---|---|---|
| Lutet-157m (Lu-157m) | 4.79 s | α | 6.0% |
| Lutet-157 (Lu-157) | 7.6 s | α | 0% |
Tabela pokazuje tylko rozpady promieniotwórcze, które prowadzą bezpośrednio do tego izotopu (dane NNDC). Procent to udział danej przemiany w rozpadach izotopu macierzystego, a nie udział w powstawaniu tego izotopu - ten zależy od tego, ile izotopu macierzystego jest w próbce. Wiele izotopów powstaje też, często głównie, w reakcjach jądrowych (np. Co-60 z Co-59 po pochłonięciu neutronu, C-14 z azotu-14 w atmosferze) i w rozszczepieniu (np. Cs-137, I-131) - tych dróg tu nie ma.
Szereg promieniotwórczy
- Tul-153 1.48 s
- Holm-149 21.0 s · 91.0%
- Erb-153 37.1 s · 9.0%
- Dysproz-149 4.2 min · 95.8%
- Holm-153 2.01 min · 4.2%
- Terb-149 4.12 h · 95.8%
- Europ-145 5.93 d · 16.0%
- Dysproz-153 6.42 h · 4.2%
- Gadolin-149 9.28 d · 79.8%
- Europ-149 93.1 d · 79.8%
- Samar-149 trwały · 79.8%
- Samar-145 340 d · 16.0%
- Promet-145 17.7 a · 16.0%
- Neodym-145 trwały · 16.0%
- Terb-153 2.34 d · 4.2%
- Gadolin-153 240.4 d · 4.2%
- Europ-153 trwały · 4.2%
Rzadkie gałęzie (poniżej 0,01%)
Rzadkie gałęzie to przemiany zachodzące w mniej niż 0,01% rozpadów, np. podwójny rozpad β⁻ czy emisja klastrów. Powstających w nich nuklidów praktycznie nie ma w próbce, dlatego domyślnie są ukryte, żeby nie zasłaniać głównej ścieżki. W tym szeregu: gałęzie - 1, nuklidy - 1.
- Prazeodym-141 trwały · 4.5×10⁻⁸%
Oznaczenia rozpadów
| Oznaczenie | Nazwa | Na grafie | Opis |
|---|---|---|---|
| α | rozpad alfa | Rozpad alfa to emisja jądra helu (2 protony + 2 neutrony): Z−2, A−4. | |
| β⁻, 2β⁻ | rozpad beta minus | W rozpadzie beta minus neutron zamienia się w proton, a jądro emituje elektron: Z+1, A bez zmian. 2β⁻ to podwójny rozpad beta. | |
| EC, EC/β⁺ | wychwyt elektronu / rozpad beta plus | Proton zamienia się w neutron: jądro wychwytuje elektron z powłoki (EC) albo emituje pozyton (β⁺): Z−1, A bez zmian. | |
| p, 2p, 3p | emisja protonu | Emisja protonu to wyrzucenie protonu z jądra: Z−1, A−1. 2p, 3p - dwa, trzy protony. | |
| n, 2n…4n | emisja neutronu | Emisja neutronu to wyrzucenie neutronu z jądra: A−1, Z bez zmian. 2n…4n - kilka neutronów. | |
| ¹⁴C, ²⁴Ne… | emisja klastrowa | Emisja klastrowa to wyrzucenie z jądra lekkiego jądra, np. ¹⁴C, ²⁰O, ²⁴Ne, ²⁸Mg, ³⁴Si. To bardzo rzadka przemiana. | |
| IT | przejście izomeryczne | Przejście izomeryczne to przejście jądra ze stanu wzbudzonego (izomeru, np. Pa-234m) do stanu podstawowego, zwykle z emisją kwantu γ: Z i A bez zmian. | |
| β⁻n, ECp, ECα… | emisja opóźniona | Emisja opóźniona to emisja cząstki (n, p lub α) zaraz po rozpadzie β⁻ albo wychwycie elektronu. Strzałka ma kolor emitowanej cząstki, a etykieta pokazuje zapis przemiany, np. „β⁻n 63%”. | |
| SF | rozszczepienie spontaniczne | brak strzałki | Rozszczepienie spontaniczne to podział jądra na dwa fragmenty o przypadkowych masach. Nie ma jednej córki, więc na grafie nie ma strzałki - widać je w gałęziach rozpadu i w dymku kafelka. |
Źródła danych
- NNDC Wallet Cards 2023 - Stan danych: 15.10.2024 - licencja: Public domain